Branżowa Szkoła I Stopnia klasa 1a, 1b – Historia

Temat: Charakteryzujemy sztukę baroku.

Obejrzyj prezentację i scharakteryzuj w zeszycie sztukę baroku. Pomogą ci w tym poniższe informacje oraz materiał zawarty w papierowej wersji podręcznika ( str.73).

Geneza baroku:

– niepewność związana z wojnami i epidemiami – szukanie zmysłowej rozrywki

– dążenie Kościoła katolickiego do wykorzystania sztuki w walce z protestantyzmem

– zaczerpnięte z duchowości ignacjańskiej (jezuickiej) “zastosowanie zmysłów”

Sztuka baroku korzystała z tych samych elementów, co sztuka renesansu, ale w inny sposób i z innym rezultatem (renesans – harmonia, barok – przepych).

BAROK- główny kierunek w kulturze europejskiej, którego trwanie datuje się od końca XVI wieku do XVIII wieku. Nieoficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: „sztuka jezuicka” czy „sztuka kontrreformacyjna”.   W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował teocentryczny mistycyzm. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni badacze wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.

Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. U jego podstaw leżało twórcze przekształcenie renesansowego klasycyzmu w dążeniu do uzyskania maksymalnego oddziaływania na odbiorcę.