Szkoła Podstawowa klasa 8 – Geografia
Temat: Potęga gospodarcza świata – Stany Zjednoczone.
Zapoznaj się z notatką.
W 1763 roku 13 kolonii angielskich leżących na środkowo‑wschodnich wybrzeżach Ameryki Północnej uznało, że Anglia ogranicza ich rozwój, nakłada zbyt duże cła i hamuje rozwój przemysłu. W kwietniu 1775 roku rozpoczęła się wojna o niepodległość, a 4 lipca 1776 roku ogłoszono Deklarację Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Dzień ten uznaje się za datę narodzin Stanów Zjednoczonych Ameryki – republiki składającej się z niezależnych stanów. W wojnie niepodległościowej brali udział wybitni Polacy – Tadeusz Kościuszko i Kazimierz Pułaski.
Niepodległe Stany Zjednoczone rozszerzały swoje terytorium, zakupując lub podbijając kolejne obszary leżące coraz bardziej na zachód. W 1853 roku kraj rozciągał się od Oceanu Atlantyckiego po Ocean Spokojny. W 1867 roku za 7,2 mln dolarów odkupiono od Rosji Alaskę. W 1959 roku do USA włączono Hawaje jako 50 stan.
Stany Zjednoczone Ameryki są czwartym co do wielkości powierzchni państwem na świecie – 9 mln 526,5 tys. km2 – i trzecim pod względem liczby ludności – 322 mln w 2010 roku. Na obszar tego wielkiego państwa składają się stany kontynentalne leżące w środkowej części kontynentu Ameryki Północnej między równoleżnikami 25°N a 49°N. Na północnym zachodzie Ameryki Północnej znajduje się stan Alaska, a na Oceanie Spokojnym – Hawaje.
Jedną z najważniejszych cech środowiska geograficznego Stanów Zjednoczonych jest południkowe ułożenie wielkich jednostek regionalnych różniących się wysokością nad poziomem morza i odmiennością rzeźby. Rzeźba powierzchni oraz zróżnicowanie typów klimatu wpływają na inne cechy środowiska przyrodniczego poszczególnych regionów. Naturalne granice regionów stanowiły w przeszłości bariery w opanowywaniu kraju. Dzisiaj w istotny sposób wpływają na rozwój gospodarczy poszczególnych regionów.
Wschodnie i południowe wybrzeża Stanów Zjednoczonych zajmują niziny nadmorskie. Na wschodzie jest to Nizina Atlantycka z licznymi dolnymi odcinkami rzek, zatokami i terenami bagiennymi. W części południowej rozciąga się Nizina Zatokowa znacznie szersza niż nizina na wschodnim wybrzeżu. Środkową część Niziny Zatokowej tworzy narastająca delta rzeki Missisipi. Na zachód od Niziny Atlantyckiej leżą Appalachy – stare góry z rzeźbą polodowcową na północy. Na terenie Stanów Zjednoczonych mają one długość ok. 2300 km. Najwyższym szczytem jest leżący na południu gór Mitchell o wysokości 2037 m n.p.m.
Na zachód od Appalachów znajdują się Niziny Wewnętrzne nazywane też Równinami Centralnymi. W północnej części regionu znajduje się 5 Wielkich Jezior stanowiących największy na świecie zbiornik słodkiej wody. W środkowej części występuje rzeźba krasowa z licznymi jaskiniami. Północna część regionu była zlodowacona aż do dolin rzek Ohio i Missouri, dopływów rzeki Missisipi, która odprowadza wody z tego regionu do Zatoki Meksykańskiej. Przesuwając się na zachód, napotykamy Wielkie Równiny, nazywane także Równinami Prerii, ciągnące się od granicy z Kanadą aż po granicę z Meksykiem. Teren wznosi się tu łagodnie aż do podnóża Gór Skalistych. Jest rozcięty licznymi głębokimi dolinami rzecznymi o równoleżnikowym przebiegu, których rzeki odprowadzają wody do Missouri i Missisipi. Zachodnią część kraju zajmują młode góry Kordyliery. Składają się one z południkowo przebiegających pasm. Na wschodzie są to Góry Skaliste, a na zachodzie wzdłuż Pacyfiku biegnie pasmo utworzone przez Góry Nadbrzeżne, Góry Kaskadowe i Sierra Nevada. Pomiędzy nimi znajdują się płaskowyże i kotliny: Wyżyna Kolumbii, Wielka Kotlina i Wyżyna Kolorado. Pas Kordylierów na zachodzie USA ma szerokość ok. 1700 km.
Szczyty Gór Skalistych, a także innych pasm sięgają powyżej 4 tys. m n.p.m. Najwyższy szczyt Whitney (4418 m n.p.m.) znajduje się w górach Sierra Nevada. Kotliny i płaskowyże leżą na wysokości od 1000 m n.p.m. do 2600 m n.p.m.
– Zapisz w zeszycie informacje na temat gór.
Zadanie wyślij na maila kamilsiud@interia.pl