Branżowa szkoła I stopnia klasa 1a, 1b – Język polski

TEMAT: Wigilia w polskiej poezji.

W polskiej tradycji wigilia ma szczególny charakter. Od wieków była też wdzięcznym tematem utworów naszych poetów. Łacińska nazwa vigiliae  oznaczająca zwyczaj nocnych czuwań, czy też straży nocnych, przejęta została przez kościół katolicki na oznaczenie wieczoru poprzedzającego ważne święto kościelne- Boże Narodzenie. Z nastrojem wigilijnym – czuwania przed narodzinami Zbawiciela – wiążą się specyficzne obyczaje: wypatrywanie pierwszej gwiazdki na niebie, dzielenie się opłatkiem podczas składania sobie życzeń świątecznych przy choince, wigilijna kolacja. To zawsze poruszało poetów.

Przeczytaj wiersz Jana Kacprowicza  i zastanów się nad sensem oraz wyjątkowym pięknem wigilijnego wieczoru.

Jan Kasprowicz, „Przy wigilijnym stole”

    Przy wigilijnym stole,

    Łamiąc opłatek święty,

    Pomnijcie, że dzień ten radosny

    W miłości jest poczęty;

        Że, jako mówi nam wszystkim

        Dawne, odwieczne orędzie,

        Z pierwszą na niebie gwiazdą

        Bóg w naszym domu zasiędzie.

    Sercem Go przyjąć gorącym,

    Na ścieżaj otworzyć wrota –

    Oto co czynić wam każe

    Miłość, największa cnota.

Napisz własną interpretację tego wiersza. O co prosi nas poeta? Co sugeruje?