Branżowa Szkoła I Stopnia klasa 1b – EDB
1.Obowiązek udzielania pierwszej pomocy w Polsce.
W Polsce, zgodnie z Ustawą z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ratowanie życia i zdrowia ludzkiego odbywa się na trzech poziomach:
- pierwsza pomoc,
- kwalifikowana pierwsza pomoc,
- medyczne czynności ratunkowe.
Pierwszą pomocą nazywamy czynności podejmowane w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, wykonywane przez ludzi znajdujących się w miejscu zdarzenia (świadków). Udzielający pierwszej pomocy nie muszą mieć żadnych kwalifikacji, ukończonych szkoleń czy kursów.
Każdy, kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ma obowiązek udzielenia pomocy. Za nieudzielenie pomocy Kodeks karny przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3. Nie udzielić pierwszej pomocy, możemy jedynie wtedy, gdy narażamy swoje życie i zdrowia.
Osoby udzielające pierwszej pomocy nie muszą obawiać się odpowiedzialności karnej za nieumiejętne jej udzielenie bądź popełnienie błędu podczas niesienia pomocy poszkodowanym. Ratowanie życia i zdrowia to stan wyższej konieczności, a życie jest zawsze cenniejsze od zdrowia.
2.Łańcuch życia.
- ogniwo 1 – szybkie rozpoznanie zagrożenia życia oraz wezwanie pogotowia ratunkowego może zapobiec wystąpieniu NZK;
- ogniwo 2 – szybkie rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo‑oddechowej (RKO) przez świadków zdarzenia może dwu-, a nawet trzykrotnie zwiększyć szanse przeżycia osób z zatrzymaniem krążenia;
- ogniwo 3 – w wielu przypadkach szybka defibrylacja elektryczna zwiększa szanse na przeżycie;
- ogniwo 4 – wczesne wdrożenie specjalistycznych zabiegów resuscytacyjnych, opieka i leczenie poresuscytacyjne mają duży wpływ na jakość życia po NZK.
Trzy pierwsze ogniwa wdrożone przez osoby udzielające pierwszej pomocy jeszcze przed przyjazdem zespołu ratownictwa medycznego stanowią o przeżyciu i niejednokrotnie o jakości życia po NZK – stanie, który kiedyś niewątpliwie spotka każdego z nas.
Udzielając pierwszej pomocy, nigdy nie należy zapominać o bezpieczeństwie na miejscu wypadku i o tym, że sprawne i prawidłowe zgłoszenie zdarzenia służbom ratowniczym skróci czas dojazdu karetki i zwiększy szanse na przeżycie ofiar.
3.Numery alarmowe.
Wzywając służby ratunkowe:
- mów spokojnie – pamiętaj, że osoba przyjmująca wezwanie musi cię zrozumieć,
- podaj swoje imię, nazwisko i numer telefonu,
- powiedz, gdzie nastąpiło zdarzenie,
- poinformuj, co się stało, podaj stan poszkodowanych i ich liczbę oraz orientacyjny wiek,
- odpowiadaj ściśle na pytania dyspozytora,
- po podaniu wszystkich informacji nie rozłączaj się pierwszy, poczekaj, aż zrobi to dyspozytor.
Zadania:
- W tekście znajduje się skrót NZK. Napisz, co oznacza?
- Podaj znane Ci numery alarmowe.
- Co jest najważniejsze przy udzielaniu pierwszej pomocy?
- Odpowiedzi prześlijcie na mój adres: bog.wydera@wp.pl