Terapia Logopedyczna Szkoła Branżowa Klasa I BS, Ia BS, 1-3 PDP

Oto po kilka przykładów ćwiczeń logopedycznych :

Ćwiczenia oddechowe::

1. Dmuchanie na różne przedmioty, np.: kulki z waty, skrawki papieru, piórka, piłeczki, puch z mlecza, wiatraczki, łódeczki na wodzie itp.(np. zabawa w wiatr);
2. Zabawy z użyciem rurki, np.: dmuchanie nad powierzchnią wody w szklance w celu zrobienia dołka, “gotowanie wody” czyli dmuchanie przez rurkę zanurzoną w wodzie, rozdmuchiwanie kaszy, ryżu, piasku, “mecz piłeczek ping-pongowych” czyli wdmuchiwanie piłeczki przeciwnikowi do bramki zbudowanej z klocków, przysysanie lekkich przedmiotów i przenoszenie ich w ten sposób do jakiegoś pojemniczka (zabawa w zbieranie śmieci do kosza), przysysanie wyciętych elementów z papieru (np. części domu – komina, okien, drzwi)i przenoszenie ich na kartkę, by powstał cały obrazek, wydmuchiwanie baniek mydlanych;

Ćwiczenia oddechowo – fonacyjne::

1. Zabawy z samogłoskami, np.: powolny głęboki wdech – ręce unoszą się w górę, powolny długi wydech z fonacją aaaaaaaaa….lub oooooooo….lub uuuuuuuu… – ręce opadają na dół( “syrena alarmowa”), to samo, tylko zamiast ruchu rąk, jednoczesne z wydechem i fonacją rysowanie ślimaczków, wężyków lub dowolnych obrazków;
2. Zabawy ze spółgłoskami, np.: naśladowanie odgłosów otoczenia – szumiący wiatr: szszszszsz…, szeleszczące liście: sz, sz, sz, sz, syczący wąż: sssssssss….., wypuszczająca parę lokomotywa: f, f, f, f, fffffffffffff….., jadąca lokomotywa: cz, cz, cz,  bzyczenie osy: zzzzzzzzzz…., piłowanie drewna: ż, ż, ż, ż;

 Ćwiczenia usprawniające narządy mowy:

1. Wysuwanie języka na brodę
2. Unoszenie koniuszka języka w kierunku nosa,
3. “Wahadełko” – sięganie koniuszkiem języka do lewego i prawego kącika ust,
4. Unoszenie języka, w szeroko otwartej buzi, do wałka dziąsłowego i opuszczanie go do pozycji jak przy głosce a,
5. Precyzyjne oblizywanie szeroko otwartych ust koniuszkiem języka  – w obie strony,
6. Kląskanie.

Ćwiczenia słuchowe::

1. rozpoznawanie odgłosów z otoczenia – wszelkich możliwych słyszanych w danej chwili,
2. rozpoznawanie odgłosów wywołanych celowo przez prowadzącego (po uprzednim zapoznaniu się z nimi),
3. zabawa “Kto zawołał?” – rozpoznawanie głosu wołającej osoby,

  Układanie i wymawianie zabawnych wierszyków, np:

1. esz,esz,esz- będzie wesz!           3. osz, osz, osz- to jest kosz
2. asz,asz,asz- co ty masz ?            4. usz, usz, usz- to jest Janusz